To jest sesja która ukazała się ubiegło roku w magazynie Weranda ale jakoś umknęła wtedy publikacji tutaj.
Powstała w domu (a raczej na werandzie, nowego domu moich serdecznych przyjaciół Kasi i Arka Kowalczyk. Którzy prowadzą taki piękny sklep KLIK.
Ich stary dom, został całkowicie zalany i zniszczone podczas ostatniej powodzi na Dolnym Śląsku. Kasia i Arek przeprowadzili się pod Poznań gdzie zaczynają od nowa i remontują stary dom.
Byłam jednym z pierwszych gości w tym pięknym nowym domu – bo bardzo lubię sesjować u tych dwojga kreatywnych ludzi.
Bo ta sesją, którą widzicie na pewno nie byłaby tak piękna gdyby nie pomoc Kasi i jej dwie sprawne ręcę, któmi pomiędzy gotowaniem obiadu, pieleniem ogrodu i odbieraniem syna ze szkoły plotła wianki i robiła bukiety. Kasiu- dziękuję! Za wszystko!
Ta sesja powstała na zlecenie magazynu Weranda Country i ukazała się w tegorocznym majowym wydaniu.
Wszystkie konwalie pochodzą z mojego ogródka- mam ich tysiące. Ponieważ mieszkam w lesie te kwiaty (w przeciwieństwie do wielu innych które nie lubią ani leśnej gleby ani cienia) czują się u mnie wyśmienicie.
Wiecie, że kiedyś były nazywane łzami Matki Boskiej a ich nazwa konwalia wywodzi się od łacińskiej „Lilium convallium” co oznacza lilia dolin- bo najczęściej właśnie w dolinach i leśnych wąwozach rośnie.
W Renesansie była symbolem nauki i botaniki więc niektórzy naukowcy tamtych czasów portretowali się z jej bukiecikiem – jak np. Mikołaj Kopernik.
A we Francji 1 maja mają Święto Konwalii i tego dnia wszyscy nimi się obdarowują.
Historia obdarowywania się konwaliami sięga tam XVI wieku. Zgodnie z legendą, 1 maja 1561 roku młody król Francji, Karol IX, otrzymał gałązkę konwalii jako talizman mający przynieść mu szczęście na nową porę roku. Gest ten tak zachwycił monarchę, że postanowił wprowadzić nową tradycję – od tamtej pory każdej wiosny osobiście wręczał bukieciki konwalii wszystkim damom dworu. Z czasem zwyczaj ten przeniósł się z pałaców na ulice i stał się elementem kultury Francuzów.
Mnie konwalie nieodmiennie kojarzą się z Dniem Matki, zawsze tego dnia wybierałam się do lasu na moje ulubione miejsce aby nazbierać ich wielki bukiet i wręczyć mojej Mamie, która je uwielbiała.
Ta sesja powstała na zlecenie magazynu Country i ukazała się w kwietniowym wydaniu magazynu z moim zdjęciem na okładce.
Moje sesje powstają często na długo przed tym kiedy mogę je pokazać światu.
Ta, np. prezentowana dziś, powstała ponad rok temu- przy maratonie sesji wielkanocnych, które ukazały się w zeszłym roku. Pamiętacie np tą SESJĘ Click lub tą cudownie ludową CLICK.
Sesje świąteczne powstają u mnie ostatnio w trybie maratonowym- tzn. zamykam się z asystentką na tydzień w studio- najpierw przez parę tygodni gromadząc pomysły i materiały do sesji- i fotografuję do upadłego.
Zazwyczaj w takich maratonach powstaje więcej sesji niż zakładałam. Wynika to głównie z mojego niepohamowanego zbieractwa przed sesją.
Wpadam wtedy w jakiś rodzaj szaleństwa zakupowego- który mój mąż nazywa Wiewiórkowym Trybem „ORZESZKI! ORZESZKI!!!”. I faktycznie zachowuję się wtedy jak wiewiórki z naszego prywatnego lasu za oknem jesienią.
Gromadzę nadmiernie, co się da i ile się da- bo „na pewno się przyda do sesji”. Aby to zilustrować dobrym przykładem będą- 2 pełne kosze różnego rodzaju cebuli, które cały czas stoją w mojej spiżarce. Dlaczego w mojej spiżarce aż 10 kg nadmiarowej cebuli- odpowiedź jest prosta miesiąc temu robiłam sesję kulinarną o cebuli i choć od tego czasu zużywamy cebulę regularnie- zostały jej jeszcze 2 kosze.
Teraz już rozumiecie dlaczego z reguły robię więcej sesji niż zamierzałam- po pierwsze szkoda mi tych wszystkich kwiatów, i gadżetów które do tej sesji kupiłam nadmiarowo i nie wykorzystałam. Po drugie- potrzebuję gdzieś na te nadmiarowe zakupy zarobić 😉
I te nadmiarowe sesje trafiają do szuflady na rok lub dwa aby zabłysnąć swoim blaskiem kiedy przyjdzie na nie czas. Tak jak ta prezentowana dziś.
Ta sesja chodziła za mną już długo. Pomysły oraz drewniane klamerki do prania różnych kształtów, rozmiarów i kolorów zbieram od dawna.
Jednak w życiu bym nie przypuszczała, że zrobię z tego sesje świąteczną. Ale jak się ma tak wspaniałą asystentkę jak Agnieszka Nowak z Lalinda.pl CLICK , która potrafi pomysły z mojej głowy- swoimi złotymi rękami urealnić i zrealizować – to nagle wszystko staje się możliwe.
Sesja powstała na zlecenie magazynu @Weranda Country CLICK i ukazała się w styczniowym wydaniu. I tu potrzebuję wyrazić wdzięczność Naczelnej Redaktorce magazynu, która obdarza mnie dużym zaufaniem i z entuzjazmem przyjmuje moje wszelkie szalone propozycje sesji świątecznych.
No bo sami pomyślcie- jak to brzmi „Hej- zrobię Wam sesje o dekoracjach świątecznych z drewnianych klamerek do prania”. Trzeba mieć dużo zaufania i nutkę ryzykanta aby powiedzieć – „Pewnie! Czekamy z niecierpliwością!”.
Dziękuję też moje serdecznej przyjaciółce Idze Sarzyńskiej, która ZAWSZE z wielką chęcią tworzy dla mnie specjalne pierniczki i ciasteczka do sesji – nie tylko bożonarodzeniowych (jak te na zdjęciu poniżej).
Jeśli jeszcze nie znacie Igi i jej pierników to zdecydowanie „połowa Waszego życia jest stracona” (jak mawiała moja babcia). Koniecznie musicie to nadrobić zaglądając TUTAJ Click. Tylko żeby nie było, że nie ostrzegałam, ze wydacie fortunę – bo będziecie chcieli kupić wszystko w jej sklepie. I zapewniam- to nie tylko wygląda obłędnie ale i tak samo smakuje.
Zostawiam Was z pomysłami na świąteczne ozdoby- niektóre wymagają wiecej talentu malarskiego – jak Paryżanki z pierwszych zdjęć z berecikami z żołędziowych czapeczek czy dziadki do orzechów z ostatniego zdjęcia. Ale już poniższe aniołki to bułka z masłem- wystarczy trochę włóczki i papieru oraz drutu.
Ciekawym pomysłem są też gwiazdki z rozbieranych na części klamerek. Wystarczy je poskładać w ciekawe wzory i skleić klejem do drewna – mogą być fajną podstawką pod kubek lub ozdobą świąteczną.
A jeśli martwicie się, że nie macie w domu drewnianych klamerek do prania- to uprzejmie informuję, że internetowe sklepy jak Allegro czy Temu- pełne są całych zestawów różnego rodzaju klamerek za zupełne grosze. więc może warto spróbować ?
Tu moją ideą było stworzenie eleganckich klasycznych stroików bożonarodzeniowych z użyciem „rodowych sreber”- czyli przedmiotów, które znajdują się jako pamiątki rodzinne w wielu domach.
Np. stare cukiernice, filiżanki po babci, kieliszki do jajek, dzbanek do świątecznego ponczu, cooler do szampana czy srebrna zdobiona rama od lustra.
Wszystkie te rzeczy mogą być użyte kreatywnie i dostać drugie życie, jak np. ozdobne łyżeczki do cukru na poniższym zdjęciu.
W sesji pomagała mi moja nieocenione przyjaciółka, siostra i asystentka Agnieszka Nowak. Sister in creativity – dziękuję. Tylko dzięki Tobie ta sesja jest tak piękna i elegancka.
Znajdziecie w niej pomysły jak z filcu i włóczki wyczarować oryginalne ozdoby świąteczne.
Jest tu coś dla tych zaawansowanych, którzy śmiagają na drutach i szydełku. Jak i dla tych którzy ledwo trzymają nożyczki w dłoni.
Zachęcam do robienia takich dekoracji z dziećmi- mają one z tego dużo zabawy i satysfakcji.
W tej sesji, drutami, szydełkiem i nożyczkami posługiwała się genialnie moja nieoceniona przyjaciółka Agnieszka Nowak z lalinda.pl- zajrzyjcie do niej koniecznie.
A ja zostawiam Was z garścią inspiracji na długie zimowe wieczory. Do świąt jeszcze chwila- więc może ktoś z Was skorzysta.