Książka “Słodka Kuchnia Roślinna” – rozstrzygnięcie konkursu

Wegański jogurtowiec z truskawkami

Witam Was Moi Drodzy i od razu najserdeczniej dziękuję za tak liczny odzew i udział w konkursie. Najchętniej przyznałabym książki wszystkim 40 osobom ale niestety mam do dyspozycji tylko jeden egzemplarz :((

Wegański jagielnik z limonką, galaretką i owocami

Po wielkich deliberacjach i rozważaniach postanowiłam przyznać nagrodę w postaci książki Hajduczkowi za komentarz:
“Twoje zdjęcia skrzą się jak klejnoty,
Książka bardzo by mi się przydała, bo choć radzę sobie z wegańską kuchnią i słodyczami, to świetnych inspiracji nigdy za wiele.
Pysznymi słodyczami w pierwszej kolejności chciałabym uraczyć męża i syna – wszyscy jesteśmy wegetarianami, ale nie weganami. Może czas zrobić krok naprzód? Kto wie…
W drugiej i chyba nawet ważniejszej kolejności robiłabym pyszne desery z książki dla Dag, dziewczyny mojego syna. Gdy poznaliśmy się cztery lata temu – Dag jadła „normalnie”, czyli tradycyjnie z dużym udziałem mięsa. Przy nas popróbowała kuchni wegetariańskiej, a później drogi młodych ludzi sie rozeszły. Dag powtórnie odwiedziła nas po dwóch latach „niebycia”, bo ścieżki jej i naszego syna znów sie skrzyżowały – może to coś w rodzaju przeznaczenia? Nie wiem. Ale dziś Dag jest weganką i dla niej chciałabym przyrządzać pyszności opisane w książce Idy Kulawik. A Twoje fotografie dodatkowo mnie do tego skłaniają. Pozdrawiam! “

Blodie z ciecierzycy

Z jednej strony zauroczyła mnie historia Dag a z drugiej wiem także, że Hajduczek jest wieloletnią czytelniczką mojego bloga, często widzę ją w komentarzach i uwielbiam je czytać i to przeważyło nad innymi pięknymi historiami z komentarzy. A więc tym razem książka powędruje do Hajduczka,poproszę cię Moja Droga o wiadomość na greenmorning.pl@gmail.com z adresem do wysyłki i serdecznie gratuluję. Pozdrów ode mnie Dag, choć jej nie znam już ją lubię :)))

Zielony mus z nasionami chia z kiwi i awokado

Chciałam również napisać, że bardzo spodobały mi się komentarze DianyK, Małgorzaty, Liski, Majki i DorotyD. Dziewczyny bardzo dziękuję za piękne teksty. Mam nadzieję, że książka trafi do Waszych rąk w jakiś inny sposób i będziecie miały okazję ugotować coś pysznego, słodkiego i wegańskego dla swoich bliskich. Wiem, że można ją znaleźć w sieciach empik i bezpośrednio na stronie wydawnictwa.

Puchar pełen wegańskiego tiramisu

A teraz jeszcze parę słów o książce i wykonaniu zdjęć do niej. Do projektu zatrudniło mnie wydawnictwo Galaktyka, które jest wydawcą książki. Miałam okazję współpracować tam z przesympatycznym Panem Markiem Janiakiem, którego serdecznie pozdrawiam.

Torcik kokosowo- szpinakowy

Autorką wszystkich przepisów i samej książki jest Ida Kulawik z bloga veganbanda.pl ja tylko robiłam zdjęcia, przy dużej pomocy mojej asystentki Ani Simon, która przygotowywała i piekła desery do fotografii. Bardzo Was to zdziwiło, że nie pracowałam z samą autorką książki. Więc już tłumaczę dlaczego.

Surowe wegańskie “rafaello”

Ida na stałe mieszka w Holandii, nie w Polsce (gdzie mieszkam ja) a na dodatek jest mamą dwójki małych dzieci. Ani ja nie miałam możliwości pojechać na miesiąc do Holandii ani Ida przyjechać do Polski na tak długo abyśmy mogły nad zdjęciami pracować razem (czyli, abym mogła fotografować dania bezpośrednio przyrządzone przez Idę).

Ciasto pinacolada

Ida więc wykazała się dużą odwagą i dała mi kredyt zaufania pozwalając samej przyrządzić słodycze do sesji. Dziękuję Ido, mam nadzieję, że się nie rozczarowałaś i że było warto.

Mini Tofurnicznki z cytrusami

Zostawiam Was więc z tymi pięknymi wegańskimi słodyczami, nacieszcie oczy i wyobraźnię a jeśli to nie wystarczy pędźcie do księgarni lub na blog Idy i wypróbujcie jeden z jej pomysłów. Smacznego!

Idealny sernik wegański

Torcik lodowy z orzechów nerkowca

Wegański budyń jaglany z syripem malinowym

Wegańska bezglutenowa babka kukurydziana

Najprostsze wegańskie lody owocowo-kokosowe

 



Książka “Słodka Kuchnia Roślinna”

Wegański jagielnik z czekoladą i owocami

      Moi Drodzy, ten post powinien ukazać się już w zeszłym roku bo wtedy miała premierę książka Idy Kulawik “Słodka Kuchnia Roślinna”, do której miałam zaszczyt wykonać większość fotografii. Jednak druga połowa 2017 roku była najtrudniejszym okresem mojego życia (z którego mam nadzieję powoli, powoli wychodzę) więc niektóre sprawy po prostu musiały nieco dłużej poczekać na swoją kolej. Dziś swojej kolejki doczekała publikacja części zdjęć  z książki oraz konkurs w którym jest do wygrania egzemplarz tejże. Mam nadzieję, że zaprezentowane zdjęcia zachęcą Was do sięgnięcia po książkę (dostępna jest w sprzedaży sieci empik) lub do wzięcia udziału w moim konkursie.

Wegański torcik truflowy

     Jeśli nie znacie autorki książki i jej bloga to zdecydowanie zachęcam aby to nadrobić. Ida i jej VEGANBANDA.PL słynie z prostych, szybkich i zdrowych przepisów wegańskich.Na blogu znajdziecie nie tylko pomysły na wegańskie słodkości ale także wiele prostych i smacznych dań obiadowych, szczególnie dla dzieci.

Wegańskie muffiny z jabłkami, orzechami i żurawiną

     Książkę opublikowało wydawnictwo Galaktyka, które to właśnie zatrudniło mnie do tego projektu. To było moje pierwsze i zarazem bardzo dobre doświadczenie z tą firmą więc mam nadzieję, że uda nam się jeszcze kiedyś popracować nad jakimś projektem. A tak przy okazji spójrzcie na stronę Galaktyki bo to jedno z czołowych polskich wydawnictw zajmujących się poradnikami fotograficznymi i ma w swojej ofercie kilka ciekawych pozycji dotyczących fotografii kulinarnej.

Wegańskie tartaletki a’la toffifee

      Praca nad zdjęciami do książki trwała cały miesiąc i w tym czasie powstało około 80 fotografii. Warto zauważyć, że to była już druga książka, którą ukazała się 2017 roku z moimi fotografiami. (o pierwszej więcej tutaj) Przygotowywać ciasta, desery i pralinki do sesji pomagała mi nieoceniona Ania Simon bez której nie dałabym rady skończyć pracy nad tym projektem tak szybko. Bo to było tempo naprawdę ekspresowe. Aniu dziękuję Ci serdecznie, praca z Tobą to wielka przyjemność- jesteś profesjonalistką we wszystkim co robisz.

Zdrowe lody owocowe

    Koniecznie również muszę napisać, że ciasto na zdjęcie okładkowe (oraz 3 inne torty z książki) wykonała Kasia Kwiatkowska z bloga słodko-wytrawnie. Polecam Kasię wszystkim, którzy potrzebuj pięknych ciast do sesji a sami nie mają czasu ich zrobić. Kasia wyczaruje dla Was wszystko co sobie zamarzycie.

Wegański blok czekoladowy a’la snickers

     Wracając do samej książki- pełna jest nie tylko moich zdjęć ale przede wszystkim pomysłów Idy na proste w wykonaniu słodycze wegańskie. Wiele z nich to również propozycje bezglutenowe i bezcukrowe. 124 receptury podzielone zostały na 5 działów: 1/desery, 2/trufle,pralinki i batony, 3/lody, 4/ciasta bez pieczenia, 5/wypieki.

Batony daktylowo- kukurydziane

    Mam nadzieję, że dzisiejsze zdjęcia wystarczająco zachęcają aby po książkę sięgnąć i wypróbować wszystkie 124 przepisy. Jeśli ktoś zapałam wielką chęcią a jeszcze książki nie nabył może spróbować wygrać ją w dzisiejszym konkursie.

Domowa Wegańska Czekolada z orzechami i jagodami goji

     Co należy zrobić? Wystarczy w komentarzu pod tym postem opisać dla kogo lub z jakiej okazji chcielibyście wykonać słodycze z wygranej książki i w krótkich (lub dłuższych) słowach to uzasadnić. Macie na to czas do 10.02.2018 do godz. 12.00.

Wegański biszkopt czekoladowy z kremem jaglanym i owocami

   A ja w następnym poście, w którym pokażę więcej zdjęć z książki (bo dziś tylko tych parę wybranych z ciemniejszych kadrów) ogłoszę zwycięzcę. Mam nadzieję, że książka trafi do kogoś, kto zrobi z niej wspaniały użytek i wniesie słodką radość do czyjegoś domu.

Czekoladowy piernik bożonarodzeniowy

    Mam nadzieję, również, że pociekła Wam ślinka podczas oglądania dzisiejszych zdjęć i właśnie pędzicie do kuchni aby w ten weekend wyczarować coś słodkiego dla Waszych bliskich. Ja właśnie przymierzam się do tarty z musem z kumkwatów (bo jestem w samym środku sesji z tymi aromatycznymi i pięknymi owocami). Jeśli wyjdzie to na pewno przepis na nią znajdziecie już w marcu w miesięczniku Moje Gotowanie. Ściskam Was mocno, życzę słodkiego weekendu i czekam na komentarze odnośnie książki. A książka, już spakowana nie może się doczekać aby opuścić moje studio i “wyruszyć w podróż swojego życia”. Ktoś gotowy ją przygarnąć???



Kurs fotografii kulinarnej- ostatnie wolne miejsce w lutym


Moi Drodzy, z wielką przyjemnością informuję, że jakimś cudem mam jeszcze jedno wolne miejsce w grafiku kursów na luty 2018 (a więc jak na terminy kursów u mnie to bardzo szybko :). Miejsce jest na kurs dwuosobowy, dwudniowy (łącznie 12 godzin zajęć) na 22/23 lutego, godz. 10.00-16.00. Kurs jest dla osoby początkującej w fotografii kulinarnej (gdyż na takim poziomie jest zapisana już na ten termin druga osoba dla której szukamy pary).     Co trzeba zrobić aby dostać to miejsce? Wystarczy wejść TUTAJ i wypełnić formularz zgłoszeniowy na dole strony a na koniec w rubryce uwagi wpisać “na termin 22/23 lutego”. TAM też znajdziecie wszelkie dane, opis i cenę kursu. Jak tylko dostanę zgłoszenia odezwę się do was mailowo lub telefonicznie.    Jeśli ktoś ma jakiekolwiek pytania lub coś jest niejasne z miłą chęcią na nie wszystkie odpowiem w komentarzach poniżej lub jeszcze lepiej piszcie na greenmorning.pl@gmail.com lub przez formularz kontaktowy na blogu.

     To jak? Ktoś chętny dołączyć do przemiłej współkursantki i zawitać w moim studio? Czeka spora dawka wiedzy o kompozycji, stylizacji, świetle i fotograficznych tajnikach w trudnej sztuce fotografii kulinarnej. Oraz duża dawka pozytywnej energii nakręcającej do działania i rozwoju. A więc-  do zobaczenia 🙂



Moje Cztery Pory Roku Igi Sarzyńskiej – ZIMA

      Moi Drodzy, wprowadzając Was w piękny nastrój świąteczny postanowiłam pokazać Wam dziś zdjęcia wspaniałych pierniczków Igi Sarzyńskiej, które fotografowałam ubiegłej zimy.
      Posłużyły one jako ilustracja do rozdziału ZIMA w pięknej książce o dekoracjach cukierniczych autorstwa Igi – “Moje cztery pory roku”. Jeśli jeszcze nie udekorowaliście swoich świątecznych pierników to zachęcam do zajrzenia do tej wspaniałej książki, gdzie autorka dzieli się nie tylko recepturami na najlepsze pierniczki i doskonały lukier ale i pokazuje krok po kroku jak wykonać misterne koronkowe zdobienia pokazane na dzisiejszych zdjęciach.
      Moim skromnym zdaniem książka może być też idealnym prezentem gwiazdkowym dla każdego kto kocha piec i łączy tą pasję z zamiłowaniem do rzeczy pięknych. tutaj i tutaj możecie zobaczyć zdjęcia z innych rozdziałów książki.     A tutaj nasze zeszłoroczne z Igą “piernikowanie” i szukanie (z sukcesem!) receptury na najlepszy wegański lukier królewski. Zachęcam do podejrzenia i skorzystania.
   Korzystając z okazji, życzę Wam, Moi Drodzy, wspaniałych Świąt. Niech będą wesołe, kolorowe, pełne radości i spotkań z osobami które kochacie. Niech w Waszych domach pachnie choinką, piernikami i miłością.
    Niech to będzie czas poświęconym na refleksje o tym co w Waszym życiu ważne, pochylcie się na tym i zaopiekujcie- nie pozwólcie aby w codziennym zabieganiu umknęły Wam wasze życiowe priorytety, abyście stali się kimś kim nigdy nie chcieliście być lub zapomnieli o tych wartościach, które miały być Waszą pochodnią na ciemnych zakrętach życia.
     Zadbajcie o najbliższych, zadbajcie o siebie. Bądźcie dla siebie dobrzy i wyrozumiali w te święta. Wyłączcie komputery, tablety, telefony i telewizory- usiądźcie razem, upieczcie i udekorujcie pierniki, powspominajcie, poprzytulajcie się- poświęćcie sobie to co najcenniejsze- czas i uwagę.
     Postarajcie się być w te święta “tu i teraz” z tymi, którzy są Wam najbliżsi i dla Was ważni. Powiedzcie im o tym koniecznie, doceńcie, że są obecni w waszym życiu. Podziękujcie i wyraźcie wdzięczność, że minął kolejny rok a Wasza rodzina znowu cała w komplecie spotyka się po raz kolejny przy wigilijnym stole. Uwierzcie mi  dla wielu rodzin nie jest to takie oczywiste.
    Niech w Waszych sercach będzie odświętnie i pięknie jak na tych wigilijnych stołach. Niech zagości w nich to co najpiękniejsze i warte pielęgnowania przez cały następny rok. Życzę Wam Moi Drodzy- Cudownych Świąt.



Chipsy z kapusty oraz sesja dla Magazynu Moje Gotowanie

Moi Drodzy, w kioskach od jakiegoś czasu można znaleźć już październikowy numer magazynu Moje Gotowanie a w nim moją kapuścianą jesienna sesję. Cała w leśno-zielonych klimatach ,które uwielbiam fotografować.
Znajdziecie w magazynie przepis na pyszne gołąbki z kaszą jaglaną i kurkami. Aromatyczne warzywne pulpeciki, które dobrze smakują zarówno na zimno w formie przekąski jak i na ciepło polane sosem pomidorowym.
Jest też przepis na surówkę z kapusty, awokado, ogórków i ziaren słonecznika oraz na pyszne, jesienne, pieczone, kruche pierożki nadziewane długo prażoną kapustą (z imbirem i suszonymi śliwkami). A na koniec kiszone liście kapusty. Bardzo dekoracyjne i do kreatywnego wykorzystania w kuchni. Ja np. uwielbiam robić z nich roladki humusowe.
 A na blogu dzielę się z Wami (dzięki uprzejmości redakcji) szóstym kapuścianym pomysłem prezentowanym w Moim Gotowaniu. Jest to przepis na pyszne, zdrowe, wegańskie chipsy z liście włoskiej kapusty. Kto jeszcze nigdy nie jadł takiego przysmaku koniecznie musi dać się zaskoczyć i spróbować. To jest pyszne i banalnie proste w przygotowaniu- już więcej od takiej zdrowej przekąski wymagać nie można . Polecam serdecznie.
  I na koniec chciałam jeszcze z góry uprzedzić, że znów mnie tutaj trochę dla Was nie będzie. Lecę niebawem do RPA, żeby tam pobuszować z aparatem po ciekawych plantacjach i uprawach egzotycznych warzyw i owoców. Wrócę mam nadzieję pełna historii które będę chciała Wam tutaj niedługo opisać.

A tych, którym się będzie beze mnie nudziło zapraszam do empików- tam pod koniec października premiera książki Idy Kulawik , którą fotografowałam przez cały wrzesień. Ale o tym może już następnym razem…



Kozia Farma Złotna

Na północy Polski, nieopodal Morąga, na granicy Warmii, Powiśla, Żuław i Mazur istnieje kraina niegdyś zwana Oberlandem. Ten region to zielone płuca Polski – jeden z najczystszych i najbardziej dziewiczych terenów w Europie.  Tutaj w miejscowości Złotna- Kasia i Grzegorz Łaski postanowili założyć swoją ekologiczną kozią farmę.

Jak ich poznałam? Tak jak wiele innych wspaniałych ludzi przez ostatnie 4 lata. Na prowadzonych przeze mnie warsztatach fotografii kulinarnej. Kasia była jedną z moich kursantek a kurs ufundował jej Grzegorz- jej kochający mąż, który napisał do mnie któregoś dnia, że z miłą chęcią zrobi coś aby jego żona przestała już tylko wzdychać do moich zdjęć i że jej pasja do fotografii jest godna wsparcie (jak ja uwielbiam takich mężów którzy pomagają swoim żonom w samorozwoju!).

Kasia okazała się przesympatyczną osobą z wielką pasją (taką pochodnią, która ma moc zapalania innych) i od razu się polubiłyśmy na tyle, że na początku tego roku dołączyła do grona innych cudownych Pań na moich sycylijskich wyjazdowych warsztatach fotograficznych.

Tam poznałam Kasię bliżej i zapragnęłam odwiedzić jej farmę, o której z tak wielkim zapałem opowiadała. Pewnie jednak długo jeszcze bym nie znalazła na to czasu w moim zabieganym ostatnio życiu zawodowym, gdyby nie pomysł aby spróbować o Kasi, Grzegorzu oraz ich farmie zrobić reportaż zdjęciowy dla magazynu Weranda Country.

Dla mnie to idealni bohaterowie tego czasopisma. Ludzie z pasją, którym przyświeca idea powrotu do źródeł, do czystej nieskażonej chemią żywności . Po dwudziestu latach życia w wielkim mieście i pracy w korporacjach postanowili coś zmienić w swoim życiu. Kupili ziemię w rodzinnych stronach Grzegorza, wyprowadzili się na wieś i w parę krótkich lat powstała Kozia Farma Złotna, ze stadem 140 kóz, malutkim hotelikem przy dużej serowarni, która produkuje jedne z najlepszych kozich serów, które jadłam w życiu.

  To manufaktura prawdziwie ekologicznych produktów, znajdziecie tu krótko dojrzewające sery podpuszczkowe, śmietankowe twarożki z pasteryzowanego i niepasteryzowanego mleka, kozie sery solankowe i twarde sery typu holenderskiego, a także jogurty i kefiry. Kasia i Grzegorz wysyłają swoje produkty do indywidualnych klientów i restauracji na terenie całej Polski- TUTAJ spróbujcie koniecznie . Moim zdecydowanym faworytem jest wędzony serek Złotniak- zasłużony medalista wielu konkursów. Każdy koneser serów(nie tylko kozich) powinien koniecznie choć raz go popróbować.

Dużo bardziej niż pyszne sery na farmie zachwyciło mnie jednak coś innego-  podejście gospodarzy do  ich zwierząt. Jestem na to bardzo uwrażliwiona. Odwiedziłam w ostatnich paru latach wiele ekologicznych farm gdzie dobrostan zwierząt był na wysokim poziomie w porównaniu do współczesnych ogólnych standardów hodowli zwierząt. W Złotnej jednak zobaczyłam coś dużo lepszego- autentyczną troskę i szacunek dla zwierząt.  Stado liczy sobie ponad 140 zwierząt. I Kasia potrafi każde z nich zawołać po imieniu (już samo to, że wszystkie one mają imiona jest wyjątkowe).  Co więcej, Kasia rozróżnia które młode należy do której matki i potrafi je zaprowadzić do rodzicielki kiedy “się zgubi i płacze”. Maluchy na farmie nie są natychmiast odstawiane od matek lecz pozwala im się pić mleko do czasu aż trochę podrosną a małym koźlątkom znajduje się domy zamiast wysyłać je do rzeźni.

Kasia jest skarbnicą wiedzy o kozich charakterach, upodobaniach i naturze tych zwierząt. Jej historie są nie z tej ziemi. Jak na przykład o kozie, która tak bardzo chciała mieć młode, że ukradła jedno z nowo narodzonych koźlątek swojej koleżance podczas porodu, wylizała je ukryła w ciemnym rogu koziarni i z wielkiej miłości i pragnienia opieki nad nim dostała laktacji, która pozwoliła jej to “adoptowane dziecko” odkarmić i wychować.  Lub o innej kozie, która wyprowadziła się z koziarni i zamieszkała pod schodami dojarni, porzuciła swój instynkt stadny (który kozy mają ogromny) i stała się samotną outsiderką.

Spędziłam na farmie 4 dni i miałam okazje obserwować nie tylko Kasię i Grzegorza ale również ich licznych pracowników przy pracy. Często siedziałam gdzieś w koziarni zupełnie przez nich niezauważona i pełna inspiracji ich autentyczną troską okazywaną zwierzętom (nie na pokaz lecz wypływającą z codziennej praktyki i standardów w tym miejscu). Przyznam szczerze, że ja sama już w połowie wizyty zaczęłam rozumieć przywiązanie gospodarzy do tych ciekawych i fascynujących zwierząt.  Kozy okazały się stworzeniami czystymi( w przeciwieństwie do krów np. zawsze patrzą gdzie się kładą, jeśli są tam jakieś nieczystości najpierw odsuną je kopytkiem), bardzo opiekuńczymi (spróbuj sfotografować małe koźlątko, to co najczęściej uwiecznisz na zdjęciu to zadki 5 dorosłych kozich mam, które dla bezpieczeństwa będę maleństwa zawsze przed tobą osłaniać), ciekawskimi (“co to za dziwna maszyna, która pstryka błyska i patrzy na mnie jednym okiem ?”, może da się ją zjeść lub choć polizać szkiełko obiektywu??), wojowniczymi (wszystkie chciały dzielnie wojować z moim trójnożnym a dla nich chyba trójRożnym statywem) i sympatycznymi (“no weź podrap mnie tu za uszkiem, no nigdzie Cie nie puszczę dopóki mnie nie podrapiesz”).

Opowieści gospodarzy bardzo pomagają w zrozumieniu “koziego świata”. Kasia i Grzegorz propagują wiedzę i zarażają pasją miłości do tych zwierząt. Goście ich hoteliku zawsze mogą odwiedzić koziarnię czy pójść z kozami na pastwisko. Miejsce jest przyjazne dzieciom, ma również statut “zagrody edukacyjnej”. Dzięki temu i odwiedza je dużo grup szkolnych i przedszkolnych. Zachęcam też i Was aby wybrać się tam na weekend lub parę dni odpoczynku.

Tylko ostrzegam- paru gości Kasi i Grzegorza nie poprzestało na wakacjach u nich lecz zarażeni pasją tych wspaniałych ludzi kupili ziemię w okolicy i idąc za przykładem dzisiejszych bohaterów zakładają ekologiczne gospodarstwa. Niedługo w Oberlandzie zrobi się ich prawdziwe zagłębie 🙂     Niewątpliwie atutem miejsca jest też wspaniała kuchnia Kasi wykorzystująca nie tylko miejscowe sery ale i dary z okolicznych , pól, łąk, lasów i wielkiego przydomowego warzywnika. Skosztowałam w Złotnej  nadziewanych kozim serem i warzywami cukinii, pysznego makaronu z kremowym serkiem, szpinakiem i suszonymi pomidorami, rewelacyjnej zupy dyniowej czy niezwykłej sałatki z rucolą, arbuzem i solankowym serkiem. Same pyszności- na które przepisy znajdziecie w październikowym numerze Weranda Country gdzie również więcej zdjęć i informacji na temat tego cudownego miejsca i ciekawych ludzi. Koniecznie zapraszam do kiosków 🙂

       Na sam koniec chciałam bardzo podziękować wszystkim którzy okazali mi w czasie pracy nad tym materiałem swoją pomoc i zaufanie. W połowie sesji na farmie upadłam i stłukłam swój sprzęt fotograficzny.  Zostałam na drugim końcu Polski z dala od jakiegokolwiek sklepu lub znajomych do których mogłabym podjechać i pożyczyć sprzęt. Z desperacji postanowiłam napisać o tym na FB z wyjaśnieniem gdzie jestem, w jakiej sytuacji i jakiej pomocy potrzebuję. Reakcja czytelników mnie zupełnie zaskoczyła. Ilość maili, telefonów i smsów z chęcią pomocy była ogromna. Wsparcie okazali mi i obdarzyli zaufaniem nie tylko znajomi, byli kursanci czy czytelnicy bloga ale i cała rzesza zupełnie nieznanych mi ludzi.  Każdy z nich ofiarowywał pomoc, radę lub był gotów powierzyć mi, (zupełnie nieznajomej osobie) sprzęt fotograficzny warty nawet parędziesiąt tysięcy złotych.    Moi Drodzy- to było bardzo miłe. Po raz kolejny udowodniliście mi, że świat jest piękny a ludzie wspaniali i że jestem wielką szczęściarą że mogę mieć Was wszystkich dookoła. Dziękuję Wam serdecznie. A w szczególności Iwonie Kowalskiej (której obiektywem ostatecznie dokończyłam pracę nad prezentowanymi dziś zdjęciami) oraz mojej serdecznej “sister in photography” Magdzie Wasiczek, która rzuciła wszystko i przejechała ponad 400km aby ratować mnie w potrzebie (i jest również autorką poniższego zdjęcia po prawej). Dziękuję raz jeszcze- uwielbiam Was wszystkich !!!