Domowy jogurt daktylowy

Na poprawę zimowych nastrojów mam dla Was przepyszny zdrowy deser. Nieskomplikowany i łatwy w wykonaniu. Bardzo dobra alternatywa do kupnych „owocowych” jogurtów w których jest masa cukru, syropu glukozowego i innych słodzików.

Kiedy pogoda za oknem lekko depresyjna -mój organizm zawsze dopomina się o trochę słodkiej przyjemności. Nic na to nie poradzę- tak już jest. Jedyne co mogę zrobić to postarać się aby ta przyjemność nie była zbyt kaloryczna i jak najbardziej zdrowa. Oto jedno z moich rozwiązań.

Dla tych, którzy nigdy nie robili samodzielnie jogurt, będzie wielkim zaskoczeniem- jakie to jest proste. Dla tych, którzy robią jogurt często- zaskoczeniem będzie smak tego deseru. Słodycz daktyli plus kwaskowość jogurtu plus świeżość skórki cytrynowej to strzał w dziesiątkę. Konsystencja deseru jest jedwabista i delikatna- ja taką uwielbiam. Wy- jeśli chcecie aby coś w niej chrupało- możecie deser posypać przyprażonymi orzechami włoskimi lub laskowymi (ja posypałam deser odrobiną brązowego cukru z melasy ale nie dla smaku tylko po to aby deser lepiej prezentował się na zdjęciach).

Najlepsze do deseru są daktyle świeże (ja kupuję swoje tutaj lub tutaj ). Jeśli planujecie użyć daktyli suszonych- wybierzcie jak najmiększe w dotyku (ostatnio wydziałam w Biedronce bardzo dobre suszone daktyle na podłużnych tackach), zalejcie ciepłą wodą i zostawcie na noc. Ładnie napęcznieją i będą się dobrze blendować. Uważajcie tylko na pestki i sprawdźcie, czy na pewno usunęliście wszystkie przed miksowaniem. Są bardzo twarde i „załatwiły” już nie jeden mikser. Och! I niech Wam nie przyjdzie, Broń Boże!, do głowy ominąć krok przelewania mikstury przez sitko wyłożone gazą- to trzeba zrobić- inaczej deser zamiast jedwabiście gładki będzie miał w sobie mnóstwo kłujących cząstek ze zmielonych skórek daktyli.
Domowy jogurt daktylowy jest moją nową, zdrowszą wersją TEGO PRZEPISU popatrzcie koniecznie i przeczytajcie o jego historii.

Print Friendly

DOMOWY JOGURT DAKTYLOWY
(pyszny i zdrowy)

1 litr mleka (najlepiej tłustego, nie UHT)
20 świeżych daktyli (ew. suszonych namoczonych na noc w ciepłej wodzie, bez pestek)
5 łyżek mleka w proszku (lub 7 łyżek mleka w granulkach lub trzeba zredukować mleko)
5 łyżek jogurtu naturalnego
skórka otarta z jednej cytryny (ekologicznej)
ew. 1/2 łyżeczki kardamonu lub cynamonu

1. Mleko w proszku wymieszaj z paroma łyżkami zimnego mleka na papkę. dodawaj stopniowo resztę mleka aż całe mleko w proszku się rozpuści- mozna użyć miksera lub mleka w granulkach).
2. Zagotuj mleko, wyłącz zanim zacznie się podnosić.
3. Zalej daktyle szklanką gorącego mleka i zmiksuj w blenderze na jednolitą masę. Przelej do garnka, dodaj otartą skórkę z cytryny i pozostaw do częściowego ostygnięcia.
4. Mleko ma być ciepłe ale nie gorące, optymalna temperatura to 40’C (jeśli nie masz termometru, wkładasz palec do mleka i liczysz do dziesięciu, ma być bardzo ciepło ale nie zdążysz się oparzyć). Dodajesz do mleka jogurt i dokładnie mieszasz, do czasu aż się rozpuści.
5. Przelewasz wszystko przez sito wyłożone gazą dokładnie odciskasz.
6. Rozlewasz do małych słoiczków i zostawiasz w ciepłym miejscu na co najmniej 6-7 godzin.
7. Ja używam piekarnika. Włączam go na najniższą temperaturę (u mnie to 30’C i nie może być więcej). I zostawiam w nim słoiczki na noc, przykryte ściereczką.
8. Rano przekładam do lodówki na kolejne parę godzin (najlepiej na całą dobę).
9. Otrzymuję cudownie kremowy, orzeźwiający i słodki deser jogurtowy. Zdrową alternatywę do kupnych słodkich jogurtów.

Jeśli używasz kardamonu lub cynamonu dodaj go do gotującego się mleka. Jeśli nie chcesz użyć mleka w proszku, musisz swoje mleko zredukować, tzn. gotować je na małym ogniu cały czas mieszając aż wyparuje z niego część wody i pozostanie 3/4 litra gęstszego mleka. Można też mleka nie redukować, wtedy deser będzie mniej w konsystencji przypominał pudding i będzie bardziej „wodnisty”.

Cytrusowa sesja dla Weranda Country

Zapraszam do kiosku, gdzie można już nabyć lutowy numer Weranda Country z moimi zdjęciami i przepisami na cytrusowe delicje. Po raz kolejny współpracuję z tym miesięcznikiem i po raz kolejny skutkuje to sesją z której jestem zadowolona. Tytuł całego materiału brzmi „Podaruj sobie trochę słońca!” i o tym są te zdjęcia. O tej odrobinie przyjemności jaką sprawiają nam cytrusy w samym środku zimy.
Wśród przepisów znajdziecie różności. Coś dla tych, którzy właśnie zaczęli coroczną próbę odchudzania się od nowego roku. Jak i coś dla tych, którzy nie dbają o kalorie. Tym drugim proponuje przepyszny deser widoczny na powyższym zdjęciu. Wygląda jak lody lecz to nie są lody lecz halva z pomarańczami. Słowo Halva (halawa) na całym bliskim i dalekim wschodzie opisuję dużą grupę deserów. Najpopularniejsze z nich to znane dobrze w Polsce chałwy produkowane z miazgi sezamowej lub słonecznikowej. Drugimi co do popularności halvami są gęste i bardzo słodkie pudingi gotowane na bazie kaszy z pszenicy lub innych ziaren, często z dodatkami suszonych lub świeżych owoców. Takie halvy najlepiej smakują na ciepło podawane np. z zimnymi lodami waniliowymi. Moja wersja halvy jest karmelowo- kardamonowo-cytrusowa.Jest też uzależniająca i nie znam osoby, która nie uległaby jej wpływowi. Naprawdę warto spróbować. Zwłaszcza, że można ją wyczarować z prostych składników dostępnych w każdej kuchni. (chyba, że próbujecie się odchudzać, wtedy bardzo odradzam bo wszystko przepadnie).
Dla tych, którzy jednak chcą wytrwać w noworocznych postanowieniach też coś się znajdzie. Dwie pyszne fit sałatki z cytrusami. Jedna z klementynką i francuską musztardą, druga serwowana w miseczka z połówek grejpfruta z rzodkiewką i kozim serem lub parmezanem. Jeśli nie lubisz grejpfrutów zawsze możesz zastąpić je pomarańczami, np. czerwonymi, na które właśnie rozpoczyna się sezon. Są jeszcze przepyszne pieczone plastry mandarynek, smakują zupełnie jak cytrusowe cukierki. Można jeść je same lub udekorować nimi ciasto czy deser. A dla tych lubiących eksperymenty i zaskoczenia w kuchni jest zupa z pieczonych marchewek z pomarańczami. Życzę smacznego.

Deser „Makowa Panienka”

Przepis na ten wybitnie dobry świąteczny deser znajdziecie w grudniowym wydaniu Weranda Country w mojej (chyba???) w miarę stałej tam rubryce. Zapraszam do kiosków bo Weranda już w sprzedaży.

Deser „Makowa Panienka” to jeden z moich lepszych eksperymentów kuchennych ostatniego półrocza. Mascarpone, masa makowa, pokruszony piernik, mandarynki, skórka pomarańczowa- to nie mogło się nie udać i musiało być pyszne! Spróbujcie koniecznie!

Sałatka z pieczonym avokado

Witam serdecznie. Ostatnio na blogu dużo fotografii za to mało przepisów. Postanowiłam więc to zmienić. Dlatego choć czeka w kolejce już prawie gotowy wpis o mojej wyprawie ziemniaczanej to poczeka jeszcze chwilkę. A dziś mam dla Was oryginalną sałatkę z awokado. W końcu nie samymi zdjęciami człowiek żyje 🙂

Dla mnie awokado zdecydowanie najlepiej smakuje na surowo, posolone, skropione sokiem z cytryny i już. Koniec kropka! Nikt mnie nie przekona, że jest inaczej! Choć możecie próbować… Jednak od czasu do czasu nawet ja skuszę się aby skosztować coś nowego. Do licznych eksperymentów awokadowych skłoniła mnie zeszłoroczna wyprawa na farmę awokado na Sycylii (więcej przeczytacie TUTAJ).

Przywiozłam stamtąd tyle owoców, że przez dwa tygodnie jedliśmy w domu awokado na śniadanie, obiad, kolacje i podwieczorek. To był wielki czas eksperymentów z awokado w roli głównej. Prezentowana dziś sałatka jest jednym z tych całkiem udanych i oryginalnych przepisów z tamtego czasu. Danie idealnie łączy ze sobą różne tekstury i smaki : kruchość i kwaskowość jabłka ze świeżością ogórka oraz kremową konsystencją awokado. Całości dopełniają, słodka cebula, wyraźny ogórek kiszony, chrupiące pistacje i bogaty smak prażonych ziaren sezamu i siemienia.

Sałatka jest wegańska, bezglutenowa, niezwykle zdrowa i sycąca. Czegóż chcieć więcej! Można ją zawinąć w oryginalne wrapy lub jeść jak klasyczną surówkę. Można zabrać do pracy, na jesienny piknik czy zjeść przy ognisku razem z pieczonymi ziemniakami. Można położyć na kanapki lub nadziać nią pity. Można przygotować jako oryginalne danie na przyjęcie.

A Wy? Jak zwykliście jeść awokado??? Macie swoje ulubione patenty? Mnie się wydaje, że to owoc cały czas jeszcze przez mnie nieodkryty. Podzielcie się swoimi przepisami , ładnie poproszę.

Print Friendly

SAŁATKA Z PIECZONYMI KĄSKAMI AWOKADO
(z sezamem, siemieniem i jabłkami)

na sałatkę:
parę liści sałaty lodowej
garść kiełków lucerny
2/3 dużego dojrzałego awokado
1 malutkie jabłko (żółte lub zielone)
1/2 zielonego ogórka
2 plasterki cebuli cukrowej (opcjonalnie)
1 malutki ogórek kiszony lub małosolny
10 sztuk prażonych pistacji(najlepiej niesolonych)
oliwa z awokado lub oliwek, sok z cytryny, pieprz, sól, cukier

na pieczone kąski:
1/3 dużego dojrzałego awokado
2 łyżki siemienia lnianego
5 łyżek sezamu
1/3 łyżeczki soli
1/2 łyżeczki (łącznie!) ulubionych przypraw
użyłam po szczypcie: asofetidy, kuminu, kurkumy, kardamonu

1. Połowę łyżki siemienia zmiel w młynku na proszek. Dodaj, sól przyprawy, zalej 3 łyżkami wrzątku. Wymieszaj dokładnie rozcierając tak aby nie było żadnych grudek. Pozostaw do ostygnięcia.
2. Sezam i pozostałe siemię upraż na suchej patelni do czasu aż sezam zmieni kolor na złoty. Mieszaj cały czas aby nie przypalić. Odłóż 1 łyżkę uprażonych ziaren do dekoracji sałatki.
3. 1/3 awokado pokrój na cieniutki półplasterki zamaczaj każdy plasterek w mieszance z przyprawami a potem obtaczaj w uprażonych ziarnach. Układaj na blaszce do pieczenia, skrop leciutko oliwą z awokado i piecz przez 7-8 minut w nagrzanym do 200’C piekarniku. Wyjmij i ostudź zupełnie.
4. Pokrój na cieniutki plasterki (najlepiej na mandolinie) ćwiartki jabłka. Ogórka świeżego posiekaj w plasterki- kiszonego w słupki, grubo posiekaj pistacje drobniej cebulę. Awokado pokrój w cienkie plastry, większe przekrój na ćwiartki. Porozdzielaj kiełki. Wymieszaj wszystko z odrobiną oliwy, soku z cytryny, pieprzu, soli i cukru do smaku. Pozostaw przez chwilę aby smaki się połączyły.
5. Układaj sałatkę na liściach sałaty lodowej, dodaj na wierzch parę upieczonych kasków awokado, posyp odłożonymi uprażonymi ziarnami.
6. Podawaj natychmiast jako wrapy (po prostu zawiń liście sałaty z zawartością sałatkową w środku) lub jako sałatkę- wtedy liście sałaty warto porwać na mniejsze kawałki.

Uwaga! Awokado potrafi gorzknieć podczas pieczenia. Dzieje się tak najczęściej wtedy kiedy jest niedojrzałe lub za długo pieczone. Dlatego wybieraj do tego przepisu tylko dojrzałe miękkie owoce oraz nie piecz kąsków zbyt długo (dlatego prażymy same ziarna uprzednio na patelni aby skrócić czas pieczenia).

Dyniowa uczta z czterech stron świata- sesja dla Voyage

Dla Magazynu Voyage fotografuję i opracowuję przepisy już prawie dwa lata. Cenię sobie tą współpracę przede wszystkim ze względu na zespół wspaniałych ludzi. Voyage to redakcja malutka lecz w starym dobrym stylu (niestety w Polsce to gatunek prawie już wymierającym). Tu nie ma chodzenia na skróty, kombinowania, wspomagania się darmowymi stockami czy gotowymi tekstami. Jest pełny profesjonalizm,wspieranie i promowanie polskich podróżników, fotografów, dziennikarzy i artystów. Agato, Asiu, Kasiu – to wielka przyjemność pracować z Wami. Chapeau bas!

Jeśli jeszcze nie jesteście czytelnikami Voyage, bardzo Was wszystkich zachęcam aby to zmienić. Voyage to magazyn nie tylko o dalekich egzotycznych podróżach. Znajdziecie w nim dużo tekstów o Polsce, lokalnych produktach, ciekawych ludziach, ich pasjach, marzeniach i sposobach ich realizacji.

To jedna z tych gazet, której nie kupuje się aby ją przeglądać (choć zdjęcia w niej bardzo piękne) lecz przede wszystkich aby czytać. Wiem, wiem ludzie lubiący czytać to podobno też już gatunek wymierający. Ale skoro parędziesiąt tysięcy osób miesięcznie potrafi odwiedzać mój blog i czytać przeraźliwie za długie (jak na standardy Inernetu) wpisy mojego autorstwa- to chyba jeszcze nie jest z nami tak źle 😉

Według mnie lektura Voyage zdecydowanie poszerza horyzonty, również kulinarne. A to, mniemam, interesuje Was- moi czytelnicy najbardziej :))) W każdym niemal numerze znajdziecie parę wątków „okołojedzeniowych”. Mogą to być przepisy, relacje z podróży kulinarnych, opowieści o lokalnych rolnikach, winiarzach, producentach żywności, recenzje restauracji a nawet konkretnych produktów. Jest też stała rubryka „Ze smakiem” z oryginalnymi przepisami i stylizacjami Basi Dereń oraz zdjęciami Marcina Klabana- comiesięczny majstersztyk na jedną rozkładówkę!

Jeśli pociekła Wam ślinka i zapałaliście chęcią zjedzenia któregoś z prezentowanych na dzisiejszych zdjęciach dań- to macie bardzo dobry powód aby sięgnąć po raz pierwszy po numer Voyage. W listopadowym wydaniu znajdziecie moją dyniową ucztę z czterech stron świata czyli przepisy na: francuską zupa z szałwią i rozmarynem oraz olejem z pestek dyni- przepyszną, niemiecką zapiekankę z piżmowej dyni z ryżem i grzybami, koszerną sałatkę z marynowaną dynią z Izraela oraz dyniowy brytyjski chutney- który najlepiej smakuje na razowym toście z kozim serem- mniam! Jeśli nie wystarczająco zachęciły Was dyniowe zdjęcia to polecam odwiedzić stronę internetową Voyage– znajdziecie tam dla zachęty mnóstwo archiwalnych tekstów i przepisów. M.in.zeszłoroczny materiał o mojej cytrusowej wyprawie na Sycylię. Zdradzę Wam też w tajemnicy, że w grudniowym numerze będziecie mogli przeczytać o słynnej Piekarni Sarzyńskich z Kazimierza Dolnego i rewelacyjnych domkach z piernika projektowanych przez Igę Sarzyńską. Udało mi się nakłonić Igę aby zdradziła też swoje tajemne przepisy. Między innymi na najlepszy lukier królewski do dekoracji świątecznych pierników.

I jeszcze na koniec, choć to wcale nie najmniej ważne. Przy prezentowanej dziś sesji pomagała mi Ania Simon, jedna z moich bardzo utalentowanych kursantek. Ania była genialną asystentką. Przygotowała wszystkie potrawy, uplotła jesienne wianki, wyszukała różnorodne dynie, dzielnie pomagała przy sesji a w międzyczasie jeszcze nakarmiła moją rodzinę. Dzięki niej te dyniowe zdjęcia wyglądają tak cudnie. Aniu- dziękuję bardzo!
Coraz śmielej przekonuje się do pracy w teamie lub przynajmniej z asystentką. To niesamowita wygoda dla fotografa, kiedy nie musi być samograjem i naraz: gotować, stylizować, fotografować oraz próbować rozwinąć „czteroramienna formę” aby utrzymać jednocześnie aparat, blendę, tło i jeszcze romantycznie polewać zupę oliwą z dzbanuszka (i najlepiej w międzyczasie gotować następne danie).

Fotografia kulinarna to naprawdę ciężka harówka. A im efekt bardziej „Wow!” tym więcej godzin pracy i przygotowań za tym stoi. Pomoc drugiej osoby, szczególnie tak zorganizowanej jak Ania jest nieoceniona. Dlatego coraz częściej zdarza się, że moje kursantki asystują mi przy większych projektach. Dla obu stron jest to sytuacja win-win, dziewczyny uczą się fachu, ja otrzymuję od nich pomoc i wsparcie. Dzięki pracy zespołowej powstaje coś lepszego, pełniejszego, ciekawszego. Jeśli ktoś przejmie choć część moich obowiązków wreszcie mogę skupić się na tym co najważniejsze: dopieścić szczegóły, pozwolić sobie na szersze kadry, pochylić się nad każdym ujęciem. Wychodzą wtedy zdjęcia z których jestem zadowolona. A ja niezwykle rzadko jestem z siebie zadowolona. Jeśli jedno zdjęcie z parogodzinnej sesji wg. mnie jest „naprawdę dobre”- uznaje to za wynik oszałamiający. W dzisiejszej sesji (o dziwo!) podoba mi się wiele zdjęć, aż się nie mogę zdecydować, które najbardziej 😉

Może mi pomożecie? Macie jakiegoś faworyta?

Litewski ser jabłkowy

Jesień rozgościła się już na dobre. Czas zacząć gromadzić plony w spiżarniach i piwnicach. Za chwilę zaczną się pierwsze nocne przymrozki. Warto przed nimi zebrać wszystko co jeszcze zostało na drzewach, krzewach i w ogrodzie. Dla tych, którzy w swoim posiadaniu mają dużo jabłek i jeszcze więcej wolnego czasu (w coraz dłuższe jesienne wieczory)- polecam dzisiejszy przepis.

Ser jabłkowy, słodki przysmak Litwinów, to nic innego jak bardzo gęsta i lekko podsuszona jabłkowa marmolada. Jabłka zmieszane z cukrem, miodem i cynamonem po odpowiednio długim odparowywaniu pakuje się do lnianych woreczków (identycznych jak do odcedzania sera- stąd nazwa) a potem suszy „ser” przez kilka dni na słońcu, w spiżarni lub w lekko nagrzanym piekarniku (dehydrator lub suszarka do warzyw tez powinny być dobre). Klasyczny ser jabłkowy powinien mieć konsystencję suszonych moreli. Mnie lepiej smakuje trochę miększy, mniej podsuszony.

Tradycyjnie na Liwie ser jabłkowy przed podaniem kroi się w paski lub kwadraty i czasami dodatkowo obtacza cukrem. Serwuje się go jako słodką przekąskę do gorzkiej kawy czy herbaty. Ser jest pyszny- mój syn nazywa go jabłkowymi cukierkami i chętnie zbiera na niego jabłka w naszym ogrodzie.

Mamy za domem wielką starą jabłoń z której darów robimy co jesień jabłkowy ser lub też bardzo dobry mus jabłkowy na zimę (który nigdy zimy u nas nie doczekuje). Jeśli macie ochotę można o nim więcej przeczytać tutaj.

Print Friendly

SER JABŁKOWY
(z miodem i cynamonem)

5 kg kwaśnych jabłek
3/4 kg cukru
2 łyżki miodu
1 łyżeczka cynamonu

1. Poprzedniego dnia- jabłka obrać i pokroić w dużą kostkę , zasypać cukrem i odstawić na całą dobę aby puściły sok.
2. Zlać sok do garnka i gotować powoli, mieszając do czasu aż zredukuje się o połowę. Dodać jabłka, miód, cynamon i gotować cały czas mieszając aż otrzymamy bardzo gęstą, nieprzywierającą do dna garnka masę o konsystencji marmolady.
3. Kiedy masa lekko ostygnie przełożyć ją do wilgotnych lnianych lub bawełnianych woreczków takich jak używamy do odsączania sera. Zawiązać i przycisnąć woreczek czymś ciężkim (np. włożyć pomiędzy dwie deski do krojenie i postawić na górze garnek z wodą). W ten sposób powinien odcisnąć się nadmiar soku z sera i będziemy go mogli krócej suszyć. Zostawić ser „w odciskarce” przez 2-3 dni. Potem powiesić w suchym i przewiewnym miejscu na następne parę dni aby ser się podsuszył. Może być również na słońcu w ogrodzie, trzeba tylko uważać, żeby do naszego sera nie dobrały się insekty. Muszki owocówki go uwielbiają.
4. Można też ominąć punkt 3 i wyłożyć nieodciśniętą masę prosto z garnka do płaskiego naczynia, uformować odpowiedni kształt, poczekać aż wystygnie, przełożyć na pergamin i suszyć w lekko uchylonym i nagrzanym do 90’C piekarniku, przez parę dobrych godzin, do uzyskania pożądanej konsystencji.
5.Odpowiednia konsystencja to taka przypominająca wnętrze miękkich suszonych moreli. Generalnie chodzi o to aby ser dał się ładnie kroić w paski lub kostkę.
6. Na Litwie podaje się go tradycyjnie właśnie taki pokrojony na podwieczorek do gorzkiej kawy lub herbaty.

My lubimy jabłkowy ser nieco miększy w konsystencji od tradycyjnego. Ma być jak bardzo twarda kwaskowa marmolada, którą z łatwością da się kroić nożem a potem obtaczać dodatkowo w cukrze z cynamonem.

Prezentowany dziś przepis na ser jabłkowy ukazał w moim tekście o kuchni litewskiej w sierpniowym numerze magazynu Voyage z 2014 roku.